Ik sta weer in The Daily Badgerian. - Wat staat er?
Docent fysica noemt Einstein een idioot.
Hij vindt zichzelf veel slimmer.
Wat ruikt het hier lekker. - Ik ben het. Ik weet het gewoon.
Moet je die wolken zien. - Die lijkt op mij.
Die ook.
Die maakt me te dik.
Die is net een poedel. Een zwarte, dreigende poedel.
Hij pist bliksem.
Laten we maar naar binnen gaan.
Kom je? - Zo meteen.
Niet te lang.
Die wolk is net een reuzentrechter met een mobilhome erin.
Kijk, een vliegende koe.
Waar ben ik?
Wie ben ik?
Ik heb je auto niet zien staan. - Ik heb een nieuwe plek.
O, waar? - Daar.
Waar? - Daarzo.
Wat is er? - Dat is pal voor het gebouw.
Ik kan je luchtververser bijna ruiken. - Leuk, hè?
Ik snap het niet. Die had ik moeten krijgen.
Ik ben het huis-genie.
Ze willen mijn hersenen voor de wetenschap.
De wetenschap, ja ja.
Ik heb er recht op. - Ik heb een vaste aanstelling.
Dat krijg je als je lang genoeg op een flutuniversiteit rondhangt.
Je moet niet overdrijven. - Doe ik niet.
Overdrijven zou zijn: Recht naar de rector stappen en zeggen wat ik er van vind.
Wat doe je? - Ik stap naar de rector en zeg wat ik er van vind.
Om een parkeerplaats? Stel je niet zo aan.
Ga zitten. Zeg het eens.
Er is een groot onrecht gepleegd.
Word ik beschuldigd?
Erger. Mijn parkeerplaats bevalt me niet.
G-34 lijkt me veel beter.
Goeie plek. En jij bent een goeie kracht.
Wat wil je?
Die parkeerplaats. - Die is voor vastbenoemden.
Geef me dan een nog betere.
Weet je wat? Ik zal je een verhaal vertellen.
Nu niet. Ik ben van streek.
Doe wat jou het beste lijkt. - Dan neem ik die plek.
Kan niet. Sigaar?
Of u geeft me die plek of ik stap op.
En welke plek heb je nu? - X-17, waarom?
Dan geef ik die aan mijn secretaresse.
Er zijn een paar pannen weggewaaid. Verder niks?
Wat, bijvoorbeeld?
Ik loop de lijst even af. Goten? Luiken?
Antenne? Satelliettelevisie?
Pardon, is dit Pensdale Road 417?
Bent u mijn vrouw?
Gelukkig maar.
Daar ben je weer. We waren doodongerust.
Ben jij mijn vrouw?
Ja, tuurlijk.
We hebben je overal gezocht. - Je ziet er niet uit. - Waar zat je?
Ik weet het niet. Ik weet niets meer.
Niks aan de hand dus.
Ga maar tv kijken. Ik maak wat toost voor je.
Geen sofa. Raar.
Logboek van de bevelhebber. Klinkt interessant.
9 januari. Met succes menselijke gedaante aangenomen.
Aardbewoners denken dat we tot hun soort behoren.
Goeie God.
Het zijn buitenaardse wezens.
Dat meen je niet. - Jawel, ik stap op.
Ik heb het hem gezegd: Hij kan mijn behaarde polenta kussen.
Dat meent u niet. - En of ik het meen.
Geef me de aardappelman even.
Waarom? - Het is oneerlijk.
Het leven is oneerlijk. - Geef me dan jouw plaats.
Dat is oneerlijk tegenover mij. - Het leven is oneerlijk.
Dat is van de universiteit.
Ze hadden mijn plek maar niet moeten weggeven.
Wat ga je nu doen?
Dewey komt me zo meteen met hangende pootjes terugvragen.
Help me even met de waterkoeler, Nina.
Je zit daar nu al tien dagen.
De universiteit zal heus niet bellen. - Jawel.
Ze zullen bellen. En dan zal deze telefoon echt... rinkelen.
Is een parkeerplek nou zoveel drukte waard?
Ik gun je je zelfmedelijden wel, maar denk liever eens aan de missie.
Help, ze hebben een missie.
We wilden toch ervaren hoe het is om een mens te zijn?
Wel, daar is niet meer voor nodig...
...dan totale solopsistische zelfgenoegzaamheid.
Sein dat maar door aan je-weet-wel-wie.
Wie?
De Grote Reuzenkop. Wie anders?
O, je bedoelt de Grote Reuzenkop.
Bedankt dat ik mocht komen. Ik wist me geen raad meer.
Daarvoor betalen ze me zo geweldig.
Als iemand, een familielid,
je helpt en onderdak geeft en je weet iets ergs over hem,
mag je hem dan aangeven bij de overheid om hem open te snijden?
Is hij gevaarlijk?
Ik weet het niet.
Ik ben helemaal alleen en in de war.
Je bent niet alleen.
Hierboven is iemand die alles ziet wat je doet.
Op elk moment.
Echt waar?
Heet die persoon de Grote Reuzenkop?
Hij heeft vele namen. - En u kent hem?
Ik werk voor hem.
Op die manier. Bedankt, eerwaarde. - Graag gedaan.
Goeie God, ze zitten overal.
Geen granen meer.
Geen melk meer.
Geen geld meer.
Geen melk? Wat doe ik dan in mijn koffie?
Er is ook geen koffie meer.
Harry heeft hem allemaal opgedronken.
Harry, kom hier.
Is alles goed met je? - Ja, hoor. Prima.
En met jou? Met mij gaat het prima.
Stop Harry in bed. Hij moet slapen.
Ik voel me prima.
We hebben het allemaal moeilijk. - Ga toch je excuses aanbieden.
Moet de Venus van Milo excuses aanbieden...
...aan de vandaal die haar armen afbrak?
Of de sfinx aan de woestijnwinden die haar neus wegbijten?
Of Jim Carrey aan Amerika voor The Cable Guy?
Misschien wel.
Ik verontschuldig me niet. Ik wacht wel.
Als je ook wilt eten, moet je iets doen.
Ik zoek een nieuwe baan. Een die me waardig is.
Waar vind je die? - In Amerika.
Land van de vele kansen.
Welkom bij Rusty's. Wat kan ik voor u doen? - Hoe maakt u uw hamburgers?
We zetten een klem op de kop van de koe,
drijven haar een transportband op...
...en elektrocuteren haar met een pin in haar rectum.
Twee, alstublieft.
Denk erom: Wij van Rusty's vertellen u geen eco-leugens.
Zeg dat niet steeds.
Een Rustyburger en een grote zak frieten.
Best.
Je moet vragen of hij geen appeltaart wil.
Ik kan niet. Die Rustyburger is al genoeg...
...om hem een hartinfarct te bezorgen.
Ik heb geen hamburgerunief gedaan om naar jouw geleuter te luisteren.
Zoeken ze daar geen professor fysica?
Aan een hamburgerschool?
Ik heb weer iemand boven me...
...die het niet waard is uit mijn neus te eten.
Ik zou de grote baas moeten zijn.
Nou is het genoeg. Naar de drive-in, nu meteen.
Word ik gedegradeerd? Dougy, nee.
Ik weet niet of ik nog terug kan komen.
Ik ben zwaar gekrenkt.
U mag zoveel smeken als u wilt, ik kom niet terug.
Ik overweeg een paar heel interessante aanbiedingen.
Schiet maar op. Dougy houdt niet van laatkomers.
Zodra ik mijn muts gevonden heb. - Op je hoofd.
Doe niet bespottelijk. Dat zou ik toch wel weten?
Ha, daar ligt ze.
Centrale? Luister goed.
Ik ben in Pensdale Road 417...
...en het stikt hier van de buitenaardse wezens.
Ik moet de president van de VS spreken.
Ik wéét dat ik hulp nodig heb. Daarom bel ik.
Ze hebben de centrale ook al overgenomen.
Bedankt voor uw bezoek aan Rusty's.
Bug, Pitman. Welkom bij Rusty's. Kan ik jullie helpen?
We hebben geen trek.
We wilden alleen zien of u echt hamburgers opgooit.
Brutale vlegels. Ik... - O, kijk. Een enquête.
Geef een cijfer voor de bediening.
Een één.
Bedankt voor uw bezoek aan Rusty's.
Dus hier komen ondergewaardeerde genieën terecht.
Je staat weer achter de kassa.
Maurice is even een sigaretje gaan roken.
Ontslag nemen vanwege een domme parkeerplaats.
Geef ze me dan. - Nooit.
Je geeft dus toe dat ze belangrijk is. - Een rustydog, geen ui.
Wil je er een stuk taart bij?
Nee, niet doen. - Geef ze taart.
Je hebt nog een heel leven voor je.
Kwel jezelf toch niet zo. Kom gewoon terug.
Ik heb mijn trots.
Dus werk je bij Rusty's.
Je hebt hier geweldige promotiekansen.
De hamburgerbakker is intussen multimiljonair.
Zijn arm raakte tussen de grill.
Dit wordt smullen, heren. - Kunnen we dat wel betalen?
Ik heb achteraan in de winkel een afdeling ontdekt...
...met fantastische koopjes.
Tonijn, lever en fruits de mer voor fijnproevers.
Zet je ons kat voor?
Geen kat. Zalm. Er staat alleen een kat op het etiket.
En er liggen schattige cadeautjes bij. Kijk maar.
Dit is dolle pret.
Het was achter de ijskast geraakt en ik moest en zou het terug hebben.
Ik heb in zestien dagen niet geslapen.
Dat is vast een record.
Ik moet het weten: Bent u een van hun?
Ik stap nu uit de kast.
Als u bent wie u zegt. Wie heeft dan in 1956 de World Series gewonnen?
Wie, hè? Wie? - Weet ik niet.
Ik ook niet.
Ik ben zeker te min nu ik bij Rusty's werk?
Het is niet wat je denkt.
Ik weet niet wat het was.
Maar rector Dewey is bereid je te ontvangen.
Nooit. Ik heb mijn trots. - Best. Hou je verdomde trots.
Maar denk ook eens aan je gezin. - Er is niets mis met mijn familie.
Je zoon zit kattenvoer te eten.
Kattenvoer?
Ik begin me af te vragen of ik niet overhaast ontslag heb genomen.
Ja.
Misschien zat mijn trots mijn gezond verstand in de weg.
Zeker weten.
Was het domheid of pure dwaasheid?
Domheid. Nee, pure dwaasheid.
Dag, rector Dewey. Dr Solomon en ik...
Dag, rector. Bedankt voor het aankondigen, Dr Albright.
Je had de rector iets te zeggen.
Ik wil de voorwaarden voor mijn terugkeer bespreken.
Hij zal zwijgen over die parkeerplaats.
In ruil zult u toegeven dat de universiteit instort zonder mij.
Of ook niet.
We redden het prima zonder u. Tot ziens.
Dr Solomon beseft dat hij zich kinderachtig heeft aangesteld.
Dit is jou onwaardig. Ga buiten wachten. Ik regel dit wel even.
Neem me alstublieft terug. Toe.
Sorry, kan niet. - Toe. Ik doe alles wat u wilt.
Bied uw excuses aan. - Moet ik excuses aanbieden?
Vergeef me, alstublieft.
Goed. U begint morgen. - En mijn nieuwe parkeerplaats?
Vergeef me, vergeef me.
Heeft hij je makkelijk teruggenomen? - Hij sméékte me.
Niet met zoveel woorden, maar...
En de parkeerplaats heb je ook niet? - Niet als dusdanig.
Maar ik heb iets belangrijks geleerd.
Zelfs een bevelhebber en genie moet af en toe nederig zijn.
Goddank is die tijd nu voorbij.
We kunnen aan tafel. Harry, eten.
Zei je: Harry eten?
We hebben honger, dus eten we, Harry.
We eten Harry. Het is zover.
Ik wil graag even alleen zijn. - Wat je maar wil.
Schiet wat op. Ik rammel.
Dat was vlakbij.
Mijn lievelingskostje: Gehaktbrood de luxe.
Dat hebben we niet meer gegeten sinds Dick ontslag nam.
Heeft Dick ontslag genomen?
Daarom werkte hij bij Rusty's. - Heeft Dick bij Rusty's gewerkt?
Weet jij dan niks?
Alleen dat er een zender in mijn hoofd zit...
...en Charlie's Angels om zeven uur begint.
Goeie God, het is zeven uur.
Bedankt voor de lift. - Dat spreekt vanzelf. Het goot.
Bevalt de nieuwe parkeerplaats? - Afschuwelijk!
Mijn huis is dichterbij. Ik stap naar Dewey.
Doe me daarna maar een rustyburger met frietjes.
Ze valt eigenlijk wel mee.
Ondertiteling: C@pt. Proton